Z okazji tak niezwykłego jubileuszu Wszystkim Pocztowcom życzę satysfakcji z pracy, bezpiecznych tras, terminowego dostarczania przesyłek, wyrozumiałości ze strony klientów oraz „lekkiej torby” listonoszom.

W Pawilonie Historii Miasta w dniu 24 lutego 2026 roku o godz. 11.00 odbędzie się wernisaż wystawy filatelistycznej „200 lat Urzędu Pocztowego nr 1 w Gorlicach i Region Gorlicki na znaczkach pocztowych” połączony z pokazem eksponatów z archiwum gorlickiej poczty. Organizatorzy serdecznie zapraszają.

Poniżej pierwsza część  historii gorlickiej poczty.

26 lutego 1826 roku to data uruchomienia zbiornicy listów w Gorlicach. Jej założycielem i zarządcą był Feliks Miłkowski, właściciel dóbr Gorlice. Początkowo użyczał pomieszczeń na cele pocztowe w swoim dworze.

Dzięki jego staraniom w 1929 roku nasze miasto objęte zostało pierwszą regularną komunikacją pocztową na szlaku Bochnia – Nowy Sącz – Grybów – Gorlice – Jasło.

To spowodowało przekształcenie zbiornicy listów w stację pocztową.

W 1831 roku Gorlice zostały włączone w podkarpacką linię pocztową z Bielska do Lwowa. Wtedy właśnie zaczęto stosować stemple pocztowe z nazwą miejscowości i rysunkiem pocztowej trąbki.

Gorlicka stacja pocztowa oprócz przyjmowania, wydawania i opracowywania przesyłek przewoziła również podróżnych (oczywiście konno, dyliżansem).
Gorlicki założyciel zbiornicy listów , Feliks Miłkowski pełnił swe obowiązki do śmierci w 1852 roku. Po nim pocztą zarządzał jego syn Edward.

W roku 1861 ówczesna dzierżawczyni urzędu pocztowego Magdalena Miłkowska, żona Edwarda zakupiła od Katarzyny Buknechtowej ze Szczurkowskich piętrowy dom murowany przy ulicy Pocztowej 6 (obecnie ks. B. Świeykowskiego), do którego przeniosła urząd pocztowy. W budynku tym poczta mieściła się przez 31 lata.

Był to budynek w którym później mieszkał ks. Bronisław Świeykowski i dlatego długie lata funkcjonowała w Gorlicach nazwa tego domu „Stara Poczta”. Za nim stały stajnie, gdyż przesyłki były rozwożone dyliżansami.

Magdalena Miłkowska była ostatnim zarządcą urzędu pocztowego w Gorlicach. Wtedy znacznie rozwinęła się sieć pocztowa w Gorlickiem. Powstały odnogi: Gorlice – Ciężkowice – Gromnik – Zakliczyn oraz Gorlice – Sękowa – Ropica Polska – Małastów – Gładyszów – Konieczna – Becherov – Zborov.

W 1888 roku nastąpiła zmiana nazwy z urzędu pocztowego na urząd pocztowo-telegraficzny. Rodzina Miłkowskich zarządzała pocztą od 1826 do 1893 roku.

W latach 1892-1912 urząd pocztowy zmienił siedzibę i mieścił się w Rynku.

W 1911 roku poczta gorlicka doczekała się wybudowanego przez Kazimierza Wilusza gmachu. Oddany do użytku 1 października 1912 roku – pełni swą funkcję do dziś.

Budynek wyglądem nawiązuje do sąsiedniego – dawnej siedziby c. k. Starostwa. Oprócz pomieszczeń typowych dla urzędów pocztowych, w budynku znajdowały się izby dla straży pocztowej, oczywiście uzbrojonej i pełniącej swe obowiązki całodobowo. Na podwórzu mieściły się stajnie i magazyny. Stajnie, gdyż, jak to wspominałam wcześniej  przesyłki rozwożono po mieście i powiecie dyliżansem pocztowym. Tak było w Gorlicach jeszcze w latach 50. ubiegłego wieku.

Po wybuchu I wojny światowej poczta została z Gorlic ewakuowana. W niespełna 4 lata po oddaniu budynku do użytkowania, 3 lutego 1915 roku, został on znacznie uszkodzony.

Opowiada o tym jeden z kronikarzy bitwy gorlickiej, Feliks Grąglowski:

W trzecim dniu (05.05.1915 r.) powróciła poczta, ponieważ gmach pocztowy był zupełnie rozbity, dyrekcja pocztowa wzięła w używanie dom pana Wilczyńskiego (róg Jagiełły i Kołłątaja nr 9).

Ciąg dalszy jutro.

::addons{"type":"facebook-encouragement"}