Jak zmienia się region na Waszych zdjęciach na przestrzeni lat?

Natalia: Czas biegnie nieubłaganie i wraz z nim zmienia się Beskid Niski. Odchodzą ludzie, przeobraża się krajobraz. Ze starości przewracają się stare jabłonie, czasem asfalt zastępuje szuter, a niegdyś puste wzgórza i doliny zaczynają być zasiedlane. Jest coraz więcej chętnych, by ten jeden z najdzikszych zakątków Polski mieć na wyciągnięcie ręki.

Teodor: Świat idzie do przodu, a my jesteśmy z ludzi, którzy w miarę za nim nadążają. Nadążamy też za zmianami w Beskidzie. Jedne nam się podobają, inne nie bardzo. Na zdjęciach pokazujemy te, które są nam bliższe.

Czy są miejsca albo momenty, do których regularnie wracacie z aparatem?

Natalia: Oczywiście. Regularnie pojawiamy się w wielu miejscach. Byliśmy m.in. na Święcie Jordanu, jeździmy na spęd koni, odwiedzamy grupy teatralne i obserwujemy tradycyjny redyk.

Jak wygląda Wasza praca podczas lokalnych wydarzeń, takich jak redyk czy święta regionalne?

Teodor: Wyszukujemy interesujące nas tematy i wydarzenia. Nie jest to trudne, bo jesteśmy na bieżąco z tym, co dzieje się w okolicy. Większym problemem jest czas i pogodzenie pracy zawodowej oraz spraw rodzinnych z lokalnymi atrakcjami.

Natalia: Gdy mamy ogarniętą logistykę, jedziemy w teren. Regularnie sprawdzamy pogodę. Jeśli fotografujemy to samo wydarzenie, staramy się używać różnych ogniskowych, żeby relacja była ciekawsza i pokazana z kilku perspektyw.

Czy zdarzyła się sytuacja, która szczególnie zapadła Wam w pamięć podczas robienia zdjęć?

Natalia: Kontrola policji w szczerym polu, w środku nocy, podczas fotografowania zorzy nad Beskidem Niskim.

Teodor: Przejażdżka na pace pick-upa podczas spędu koni, mega przeżycie.

Natalia: O tak, uwielbiam.

Teodor: Ostatnio wywaliłem się w błocie w Radocynie tak, że myślałem, że to koniec sprzętu, ale po kilkunastu minutach i lekkim wyschnięciu jednak zadziałał.

Natalia: Tegoroczny redyk jako całość był dla mnie wyjątkowy i bardzo wzruszający.

Jak reagują ludzie, gdy widzą Was z aparatem?

Natalia: Zazwyczaj reagują pozytywnie.

Teodor: Staramy się wcześniej zapytać o zgodę, przedstawić się i powiedzieć kilka słów o sobie, choć zdarza się, że przyjeżdżamy bez zapowiedzi.

Natalia: Gdy jesteśmy z kimś w małej grupie albo jeden na jeden, często tylko jedno z nas fotografuje, a drugie rozmawia. To pomaga rozładować stres i uchwycić osobę w naturalny sposób.

Czy czujecie odpowiedzialność za to, jak pokazujecie region i jego mieszkańców?

Natalia: Trochę tak.

Teodor: Staramy się, aby Beskid Niski, jego tradycje i zwyczaje były pokazywane jako coś niezwykłego.

Natalia: Chcemy, żeby odbiorcy mieli poczucie obcowania z czymś pięknym i wyjątkowym.

Teodor: Ważne jest dla nas to, że w pewnym sensie „sprzedajemy” Beskid szerszej publiczności. Zależy nam, by pokazać jego ducha i atmosferę, a jednocześnie subtelnie wpływać na świadomość ludzi, zarówno lokalnych, jak i z zewnątrz.

Natalia: Rozwój jest nieunikniony, ale powinien być rozsądny. Prawdziwą wartością tych terenów są cisza, spokój oraz żywa tradycja i historia.

Dalsza część artykułu – kliknij strzałkę w prawo.

::addons{"type":"facebook-encouragement"}