W niedzielne popołudnie, gdy cały świat ruszył do ucieczki przed „ruchomą linią mety”, Gorlice nie zostały w tyle. Choć główny bieg odbywa się w największych metropoliach globu, serce tej charytatywnej inicjatywy biło dziś wyjątkowo mocno również u nas, w Beskidzie Niskim.

Kilkudziesięcioosobowa grupa gorlickich biegaczy udowodniła, że pomaganie nie wymaga wielkich stadionów – wystarczą chęci, solidne buty i poczucie wspólnoty.

Biegacze wystartowali przy Misiach w Parku Miejskim w Gorlicach, by zmierzyć się nie tylko z własną kondycją, ale i z wirtualnym „Samochodem Pościgowym”. Trasa została zaplanowana tak, by pokazać to, co w naszej okolicy najpiękniejsze, łącząc wysiłek fizyczny z lokalnym krajobrazem: miłośnicy biegania ruszyli na Sokół, następnie przez Dominikowice ku Sękowej, by następnie w ramach pętli wrócić w rejon strefy obiektów sportowych i Parku Miejskiego.

Gorlicki bieg w ramach akcji odbywał się bowiem w formule "biegu z aplikacją". W przypadku klasycznych edycji, 30min po starcie za zawodnikami rusza samochód pościgowy, który początkowo jedzie wolniej, a następnie co pewien odstęp czasu przyspiesza. Doganiając poszczególnych zawodników eliminuje ich z wyścigu, całość trwa dopóki ostatni zawodnik nie zostanie dogoniony przez pościg.

W przypadku biegu z aplikacją Gorlicach - za zawodnikami nie jechał żaden fizyczny pojazd, jednak ruchoma meta podążała i doganiała powoli kolejnych uczestników na mapie w aplikacji.

Wśród mężczyzn w gorlickiej odsłonie wydarzenia najlepsi byli:

• Adrian Wojtas – 35,66 km
• Michał Tokarz – 33,32 km
• Patryk Zabawa – 31,51 km

Najlepsze wśród kobiet okazały się:

• Agnieszka Przepióra – 20,83 km
• Renata MacKenzie – 18,11 km
• Edyta Pabis – 16,11 km

Cel ważniejszy niż wynik

W Wings for Life World Run zasady są proste: nie ma klasycznej mety, a zgromadzone środki trafiają na badania nad leczeniem przerwanego rdzenia kręgowego.

W gorlickiej edycji nie chodziło o bicie rekordów prędkości, choć ambicji nikomu nie brakowało. Najważniejsza była atmosfera – uśmiechy na twarzach (mimo zmęczenia!) i świadomość, że każdy krok przybliża naukę do przełomu, który pozwoli innym stanąć na nogi.

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"7583"}