W Muzeum Auschwitz miała miejsce polska premiera filmu „Strefa interesów” w reżyserii Jonathana Glazera. Film inspirowany powieścią Martina Amisa pod tym samym tytułem, skupionego wokół postaci komendanta obozu Auschwitz-Birkenau Rudolfa Hössa i jego rodziny, mieszkających w bezpośrednim sąsiedztwie „Fabryki śmierci”.

Obraz opowiada o życiu rodzinnym, w cieniu kominów krematoryjnych. Ta premiera jest także bardzo ważnym wydarzeniem dla powiatu gorlickiego, ponieważ ekipa filmu wybrała Beskid Niski, a konkretnie zalew w Klimkówce, na plenery do swojego dzieła.

Trudno sobie wyobrazić lepszą promocję naszego regionu, tym bardziej, że obraz ten stał się wielkim  wydarzeniem artystycznym Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Cannes, a krytycy niemal jednogłośnie ogłosili go arcydziełem.

Nie należy się zatem dziwić, że „Strefa Interesów” zdobyła Gran Prix  konkursu głównego i została pięciokrotnie nominowana do Oscara. 6 marca film trafi na ekrany polskich kin. Obecność klimkowskich plenerów w obrazie „Strefa interesów” stanowi  kontynuację trwającej już kilkadziesiąt lat filmowej kariery ziemi gorlickiej.

Powiat gorlicki bowiem już wielokrotnie gościł ekipy filmowe z kraju i zagranicy, a wszystko zaczęło  się w roku 1966 , kiedy to pałac Długoszów stał się planem zdjęciowym do filmu „Cierpkie Głogi” z Barbarą Kraftówną, Andrzejem Kopiczyńskim i Konstantym Miodowiczem, późniejszym szefem kontrwywiadu i  posłem w rolach głównych.

A wracając do Klimkówki, to w przeszłości już dwukrotnie pełniła ona rolę filmowego planu. Po raz pierwszy miało to miejsce w roku 1977, kiedy to Roman Załuski, wykorzystując plac budowy  zapory, realizował na jego terenie zdjęcia do pierwszego odcinka mini serialu telewizyjnego „Znaki szczególne”,  z Bronisławem Cieślakiem w roli głównej, który jak zapewne pamiętamy zyskał sławę, jako superglina z kultowego serialu kryminalnego „07 zgłoś się”.

25 lat później Klimkówka znowu miała swój udział w wielkim przedsięwzięciu polskiej kinematografii - superprodukcji „Ogniem i mieczem”.  118 dni zdjęciowych, 130 kilometrów taśmy filmowej, olbrzymi budżet, nowatorska forma sponsorowania, nowoczesny styl realizacji. Co ciekawe, jest to ostatnia, po „Potopie” i „Panu Wołodyjowskim”, zekranizowana przez Jerzego Hoffmana część trylogii Sienkiewicza. Zalew w Klimkówce „zagrał” rzekę Dniepr, po której  Skrzetuski żeglował na Sicz. To tu Wojciech Malajkat grający Rzędziana  wypowiada słowa, które później weszły do potocznego języka -  „Takiej wody to ja jeszcze nie widziałem”. Na ekrany film „Ogniem i mieczem” wszedł  w roku 1999 i  w ten sposób  Jerzy Hoffman - Honorowy Obywatel Gorlic, spełnił swoje marzenie, realizując wszystkie części Trylogii. Z tą produkcją  była związana także Irena Groblewska, rzeczniczka prasowa filmu, wnuczka Kazimierza Groblewskiego z szymbarskich  Łęgów, która towarzysząc na co dzień ekipie, nakręciła niezwykle ciekawy dokument odsłaniający  kulisy realizacji ostatniej części Trylogii.

A teraz musimy się cofnąć o cztery lata, kiedy to Jerzy Zalewski nakręcił film „Gnoje”, będący luźną adaptację powieści „Biały Kruk”, autorstwa Andrzeja Stasiuka, mieszkańca Wołowca - wsi w Beskidzie Niskim. Kilka scen filmu  rozgrywa się w Banicy oraz na nieistniejącym już bazarze w Gorlicach, oraz  w hotelu w Radocynie. Na ekranie pojawia się także sam autor w epizodycznej roli.

W roku 2001 miała miejsce premiera mini serialu  „Złoto Carów”, filmu telewizyjnego realizowanego w koprodukcji polsko - niemieckiej. Był to fabularyzowany dokument opowiadający o losach skarbów  rosyjskich carów, o których przez wieki krążyły legendy. Realizatorzy wybrali Regietów by nakręcić scenę wyjazdu Piotra Wielkiego na zachód, który po powrocie dokona w Rosji cywilizacyjnej i obyczajowej rewolucji.

To nie koniec plenerów w Regietowie. 5 lat później zawita tutaj ekipa kolejnego serialu, telewizyjnej adaptacji powieści Kornela Makuszyńskiego – „Szatan z 7 klasy”, w reżyserii Kazimierza Tarnasa. W surowej  zimowej scenerii kręcono ujęcia powrotu żołnierzy napoleońskich spod Moskwy.  Przez trzy dni,  od świtu do nocy,  trwała praca na planie, z udziałem  hucułów  z miejscowej  stadniny.

Wspomniana  już stadnina była także miejscem realizacji zdjęć do jednego z odcinków serialu „Na dobre i na złe”. Wykorzystano także plenery na  Magurze Małastowskiej i nad zalewem w Klimkówce oraz wnętrza  zabytkowej cerkwi w Gładyszowie, gdzie odbył się ślub pary głównych bohaterów. W rolę  uczestników ślubu i wesela, wcielili się pracownicy Starostwa Powiatowego w Gorlicach, które zaangażowane było w to przedsięwzięcie.

Plenery ziemi gorlickiej wykorzystał także, w swoim głośnym filmie – „Dom zły”, Wojciech Smarzowski, reżyser wielu wybitnych i jednocześnie kontrowersyjnych obrazów. Akcja filmu toczyła się wprawdzie w Bieszczadach, ale tytułowy „dom zły” znajdował się  w podgorlickiej wsi Bielanka. Kilka scen nakręcono również w Hańczowej  i Krzywej.

Ziemia gorlicka to skrawek Polski niezwykle atrakcyjny pod względem przyrodniczym, historycznym i kulturowym. To zapewne inspirowało i nadal inspiruje filmowców, do tego by realizować swoje projekty w naszym regionie. Oby tych wizyt było jak najwięcej, ponieważ trudno sobie wyobrazić lepszą promocję o zasięgu ogólnopolskim.

^{Źródło info: Krzysztof Mikruta, Powiat Gorlicki}